News

http://www.cctv.com/
http://www.time.com/
http://www.newsweek.com/
http://www.mmtimes.com/
http://www.myanmarelibrary.com/

ဤခရီးနီးသလား

ကၽြန္ေတာ္သည္ ျမန္မာ့မီးရထားျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္မွရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္မွ ျပည္ခရိုင္၊ သဲကုန္းၿမိဳ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားထံသို႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့ရာ လမ္းခရီးတြင္ စိတ္၀င္စားစရာမ်ားစြာ ေတြ႕ရွိခဲ့ရပါသည္။ ေနျပည္ေတာ္မွ ရန္ကုန္သို႔ မနက္(10း00)နာရီတြင္ ျမန္မာ့မီးရထားသည္ အခ်ိန္မွန္စြာျဖင့္ စတင္ထြက္ခြါခဲ့ပါသည္။ ရထားလမ္းေဘး၀ဲယာတို႔တြင္ ေရႊ၀ါေရာင္ စပါးခင္းမ်ားျဖင့္ သာယာလွပလွ်က္ရွိပါသည္။ ရထားေစ်းသည္မ်ားသည္လည္း မိမိတို႔၀မ္းစာအတြက္ ရထားတစ္စီးႏွင့္ တစ္စီးကူးလူးသြားလာ ေရာင္းခ်ၾကရာ ျမင္ရသူအတြက္ ရင္ခုန္ဖြယ္ရာေကာင္းလွပါသည္။ မိမိတို႔၀မ္းစာ အတြက္ ရထားသြားေနစဥ္အတြင္း အဆင္း၊ အတက္ ျပဳလုပ္ေနၾကရပါသည္။ လမ္းေဘးတြင္ မီးရထားလမ္းလံုၿခံဳေရးအတြက္ ေစာင့္ေနၾကရေသာ ခရီးသြားျပည္သူမ်ား အႏၱရာယ္ကင္းစြာသြားလာႏိုင္ေရး အတြက္ ျပည္သူၾကာမွ ျပည္သူအခ်ဳိ႕သည္ (24)နာရီ တာ၀န္ယူေစာင့္ၾကပ္ေပးေနၾကရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူျပည္သားအခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခ်စ္ခင္စည္းလံုးစြာျဖင့္ ေနထိုင္ၾကပါလွ်င္ အဆိုပါ ျပည္သူ႕အခ်ဳိ႕သည္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အျခားတိုးတက္ေစမည့္ လုပ္ငန္းမ်ား၊ မိမိတို႔ မိသားစုအတြက္ အျခားလိုအပ္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူအားလံုး တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္း ျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိးေဆာင္ရြက္မွသာ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးတိုးတက္လာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ျမန္မာ့မီးရထားႀကီးသည္ အခ်ိန္မွန္စြာျဖင့္ ည (06း30)အခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးသို႔ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ တည္းခိုမည့္အိမ္သို႔ ဘူတာမွတဆင့္ သြားေရာက္ခဲ့ပါသည္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္တြင္ ဘူတာသို႔ထပ္မံသြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ေန႔ ေန႔လည္(01း00)အခ်ိန္ထြက္မည့္ ရန္ကုန္-ျပည္ရထားလက္မွတ္ ၀ယ္ရာတြင္ ရန္ကုန္ဘူတာႀကိဳတင္လက္မွတ္အေရာင္းဌာနတြင္ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္သို႔ ခရီးသြားလာၾကမည့္ ခရီးသြားျပည္သူမ်ားသည္ စနစ္တက်တန္းစီလက္မွတ္၀ယ္ယူေနၾကပါသည္။ ရထားလက္မွတ္ေရာင္းခ်သည့္ ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ ျပည္သူတို႔၏သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ ရထားစီး ခရီးသည္မ်ားအေပၚတြင္ ယဥ္ေက်းခ်ဳိသာစြာ ဆက္ဆံသင့္ၾကပါသည္။ ထိုင္ခံုလက္မွတ္မ်ားကိုလည္း အရွိကို အရွိအတိုင္း ေရာင္းခ်သင့္ေပသည္။ လက္မွတ္ခႏႈန္းထားအတိုင္းသာ ယူသင့္ပါသည္။ ေပးလိုက္ေသာေငြကို ျပန္အမ္းတတ္ေသာအက်င့္ကို ေလ့က်င့္ထားသင့္ပါသည္။
ေနာက္တစ္ေန႔ေနလည္ (01း00)အခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္-ျပည္ရထားႀကီးစတင္ထြက္ခြါခဲ့ရာ သဲကုန္းၿမိဳ႕သို႔ ည (08း30)အခ်ိန္တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ သဲကုန္းၿမိဳ႕သည္ ရထားလမ္းတစ္ခုသာ အားကိုးရသည့္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည့္အတြက္ ဆိုင္ကယ္ကို ေပါမ်ားစြာ ေတြ႕ရွိရပါသည္။ တစ္ေနရာႏွင့္ တစ္ေနရာ၊ တစ္ရြာႏွင့္တစ္ရြာ သြားလာေရးအဆင္ေျပသည့္ ဆိုင္ကယ္ကို အဓိက သံုးစြဲေနၾကရပါသည္။ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးသည္ တစ္ေန႔ကို ဓါတ္ဆီတစ္ဘူးသံုးစြဲရပါက ဆိုင္ကယ္ေပါင္းမ်ားစြာသည္ တစ္လ၊ တစ္ႏွစ္ သံုးစြဲမႈမ်ားသည္ အနည္းငယ္ ဟု ဆိုေသာ္လည္း စုေပါင္းလိုက္ပါက ပမာဏ မ်ားျပားလာေပမည္။ ဆိုင္ကယ္အစား စက္ဘီးဆိုင္ကယ္မ်ား၊ အျခား အဆင့္ျမင့္နည္းပညာသံုး သြားလာေရးပစၥည္းမ်ားကို ေနာင္တြင္အစားထိုးသံုးစြဲသင့္ပါသည္။ ေျမသယံဇာတ သည္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ကုန္ခမ္းသြားေပးမည္။ ေနာင္လာေနာင္သားမ်ားအတြက္ ေရရွည္အက်ဳိးကိုေမွ်ာ္ကိုး၍ ခ်ဳိးၿခံေခၽြတာ သံုးစြဲသင့္ပါသည္။

ပညာႏွင့္ တံငါ

အရာရာတြင္ သတိတရားျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ျခင္း၏ အစျဖစ္သည္။ ေအာင္ျမင္မႈကို လူတိုင္း လိုခ်င္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ က်ဳိးစားမႈကို မျပဳလုိဘဲ လိုခ်င္သူကမ်ားသည္။ ေက်ာင္းသားဘ၀တြင္ ေက်ာင္းသားတိုင္း စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္ၾကသည္။ စာေမးပြဲ မေအာင္ခ်င္ေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္မွ် မရွိေပ။ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ႀကိဳးစားမႈသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူၾကေပ။ အလုပ္တစ္ခုကို ျဖည္းျဖည္းႏွင့္ မွန္မွန္ အခ်ိန္ယူ လုပ္ကိုင္မႈမရွိဘဲ အနီးကပ္မွ လုပ္ေဆာင္ၾကသည့္အတြက္ အမွားမ်ား ရရွိလာတတ္ပါသည္။ အခ်ိန္သည္ လူ၏တန္ဖိုးျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္ရွိ္ခိုက္ လံု႕လစိုက္ထုတ္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ အခ်ိန္တိုင္းအခ်ိန္တိုင္း ပညာတစ္ခုရေစရန္ ႀကိဳးစားရေပမည္။

ကၽြန္ေတာ္ဘ၀အေၾကာင္း

ကၽြန္ေတာ္ကို ကရင္ျပည္နယ္၊ အလယ္တံခြန္တိုင္ေက်းရြာတြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ မိဘေမြးခ်င္း (8)ေယာက္အနက္ အငယ္ဆံုးျဖစ္ၿပီး အဆိုးဆံုးမဟုတ္ခဲ့ပါ။ မိဘမ်ား၏ ေမတၱာသည္ ႀကီးမားလွပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းစေနေသာအရြယ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္မိခင္သည္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အတူ ေက်ာင္းလိုက္တက္ေနခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းဆင္းမွ ကၽြန္ေတာ္အေမကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အတူျပန္ရသည္။ မိဘ၏ ခ်စ္ခင္မႈကို ဆိုးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အေမအေပၚတြင္ အခ်စ္ပိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္အေမသည္ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လူဆိုးျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ယခုအရြယ္ထိ ကၽြန္ေတာ္အေမအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေသးေပ။ အေမသည္ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မထားဘဲ သားအတြက္ အပင္ပန္းခံခဲသည္။ အေမေက်းဇူးဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္အေမသည္ လူဘ၀တြင္ မရွိေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုဘဲရွိေတာ့သည္ဟု ေတြးမိသည္။ ယင္းသည္ကၽြန္ေတာ္လို အေမအေပၚ ဆိုးခဲ့သည့္ သားဆိုးမ်ား အေမအေပၚ ေက်းဇူးဆပ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔။

ပထမ နိဒါန္း

ပင္လယ္ျပင္အစ ကမ္းေျခကျဖစ္ၿပီး ပင္လယ္ျပင္အဆံုးသည္ ကမ္းေျခပင္ ျဖစ္ပါသည္။ လူသားတိုင္းသည္ ဘ၀အစမွအဆံုးတိုင္း လူ႕ဘ၀ပင္လယ္ျပင္အတြင္း ကူးခတ္ေမွ်ာပါေနၾကရပါသည္။ သဘာ၀တရား၏ ေစခိုင္းခ်က္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ဘ၀ကို အစျပဳၿပီး ဘ၀ကို အဆံုးတိုင္း က်င္လည္ၾကရပါသည္။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခဏတာ ေတြ႕ၾကရသည့္ လူဘ၀တြင္ ေမတၱာတရားလူသားတိုင္းအေပၚတြင္ ထားႏိုင္ၾကမွသာလွ်င္ ကမၻာႀကီး ေအးခ်မ္း ေနေပမည္။ ပင္လယ္ျပင္သည္ က်ယ္ေျပာ၏။ ထို႔အတူ လူသားတို႔၏ ဘ၀သည့္ အစရွိသလို အဆံုးလည္း ရွိၾကပါသည္။